DNS
DNS مخفف عبارت Domain Name Service می باشد . وظیفه این سرویس تبدیل نام دامنه به یک IP می باشد. کاربرد DNS زمانی مشخص می شود که شما نام دامنه ای نظیر rahjoo.net را صفحه مرورگروب خود وارد می کنید. در ساده ترین حالت نام این دامنه به IP متناظر آن تبدیل شده و پس از یافتن سروری که این IP به آن اشاره دارد ، دامنه rahjoo.net برای شما نمایش داده می شود. علاوه بر این برای هر دامنه اطلاعات DNS نگهداری می شود بدین صورت که برای هر دامنه حداقل یک DNS server تعریف می شود که اطلاعات مربوط به دامنه در آن سرور ذخیره شده. هر زمان که DNS بخواهد نام دامنه را به IP تبدیل کند باید اطلاعات مربوط به دامنه را از DNS server هایی که برای دامنه تعریف شده است درخواست نماید. اطلاعات مربوط به DNS Server های مربوط به هر دامنه در کنترل پنل اصلی دامنه وجود دارد که در اختیار صاحب دامنه می باشد.
نام دامنه چيست؟
اين راهنما شرحی غيرفنی برای آشنايی با سيستم نام دامنه (DNS) است.
سيستم نام دامنه (DNS) کاربران را در يافتن راه خود گرداگرد اينترنت ياری مینمايد. هر کامپيوتر روی اينترنت دارای يک آدرس است. اين آدرس که مشابه شماره تلفن میباشد، رشتهای نسبتاً پيچيده از اعداد است که به آن آدرس IP میگويند (IP مخفف پروتوکول اينترنت يا Internet Protocol است.)
به ياد داشتن اين آدرس برای همه دشوار است. سيستم نام دامنه، اين دشواری را با استفاده از يک نام که مجموعهای از حروف آشنا میباشد به جای آدرس IP حل میکند. مثلاً، به جای وارد کردن آدرس x66.218.71.91، می توانيد نام www.yahoo.com را وارد نمائيد. سيستم نام دامنه، وسيلهايست که حفظ کردن و به خاطر سپردن آدرسهای اينترنتی را آسان میسازد.
هدف سيستم نام دامنه اين است که هر کسی در هر گوشه از جهان با وارد کردن نام دامنه يک وبسايت، آدرس IP آن را بيابد. علاوه بر اين، نامهای دامنه در دسترسی به آدرسهای پست الکترونيکی و نيز ساير کاربردهای اينترنتی، استفاده میگردد.
"ثبت" يک نام دامنه به چه معناست؟
هنگامی که شما يک نام دامنه را ثبت مینمائيد، يک يک مدخل در فهرست تمامی نامهای دامنه وارد میشود. اين به کاربران در سراسر جهان اجازه میدهد تا به وسيله آن نام دامنه به آدرس اينترنتی شما دسترسی داشته باشند.
يک نام برای چه مدتی ثبت میشود؟ آيا آن نام قابل تمديد است؟
اين مدت برای نامهای با پسوندهای مختلف تفاوت میکند، ولی مضربی از يک سال میباشد. حداکثر زمان يک ثبت، 10 سال میباشد.
دامنههای سطح بالای جهانی کدامها هستند؟
|
.com |
.net |
.org |
.name |
.info |
.biz |
.coop |
.pro |
.aero |
.museum |
دامنههای سطح بالای مخصوص کشورها کدامها هستند؟
ليست کامل آنها را ملاحظه نمائيد.
پشت پرده چه روی میدهد؟
آنچه در پشت پرده روی میدهد، کمی پيچيدهتر است.
در يک آدرس اينترنتی، مثل yahoo.com، بخش .com به نام "دامنه سطح بالا" يا TLD موسوم است. سازمانهای فعال در ثبت دامنههای سطح بالا، از پايگاههای داده بزرگی حاوی اطلاعات نامهای تحت هر دامنه سطح بالا نگهداری مینمايند. به عنوان مثال، پايگاهداده سازمان مخصوص ثبت دامنه سطح بالای .com، شامل آدرس اينترنتی yahoo.com میباشد. بنابراين، در تلاش برای يافتن آدرس اينترنتی متعلق به yahoo.com، کامپيوتر شما ابتدا بايد پايگاه داده سازمان ثبت .com را بيابد. اين امر چگونه انجام میگيرد؟
درون قلب سيستم نام دامنه، 13 کامپيوتر مخصوص به نام سرويسدهندههای ريشه قرار دارند. آنها توسط سازمان ICANN اداره میشوند، و در سراسر جهان توزيع شدهاند. هر 13 کامپيوتر حاوی اطلاعات يکسانی هستند، و تعدد آنها به منظور تقسيم بار کاری و پشتيبانی از يکديگر میباشد.
ممکن است بپرسيد به چه دليلی اين سرويسدهندههای ريشه اين اندازه اهميت دارند؟ دليل اين اهميت، اين است که اين کامپيوترها، حاوی آدرسهای اينترنتی سازمانهای ثبت دامنههای سطح بالا، شامل سازمانهای ثبت جهانی، مثل .com، و نيز 244 سازمان ثبت مخصوص دامنههای سطح بالای مخصوص کشورها (مثل .ir برای ايران، .fr برای فرانسه، و غيره) میباشند. اين اطلاعات، حياتی میباشد. اگر اين اطلاعات 100% صحيح نباشد، و يا مبهم باشد، ممکن است يافتن يک سازمان ثبت کليدی در اينترنت ميسر نباشد. بياييد ببينيم اين اطلاعات چگونه مورد استفاده قرار میگيرد.
هزاران کامپيوتر در سرتاسر جهان پخش شدهاند، که وظيفهشان يافتن آدرسهای متعلق به هر نام میباشد. آنها به طور مداوم به ذخيره اطلاعاتی که در پاسخ به درخواستهای اطلاعاتشان از سرويسدهندههای ريشه دريافت میکنند، میپردازند. هدف از استفاده از آنها، پاسخ به درخواستهای کاربران در يافتن آدرسهای اينترنتی مربوط به يک نام دامنه میباشد.
هنگامی که کاربری، تقاضای يافتن آدرس نام دامنه yahoo.com را میکند، اين درخواست به يکی از اين کامپيوترهای محلی ارجاع داده میشود. آن کامپيوتر، نام دامنه را به اجزايش تقسيم میکند. آدرس سازمان ثبت .com برای آن کامپيوتر معلوم است، چرا که قبلاً آن را از يکی از سرويسدهندههای ريشه گرفته است. بنابراين، اين کامپيوتر، درخواست را به پايگاه داده سازمان ثبت .com ارجاع میدهد. پاسخ اين درخواست، به کامپيوتر کاربر فرستاده میشود. بدين سان، آدرس اينترنتی yahoo.com پيدا میشود!
اين کامپيوترهای محلی، و سرويسدهندههای ريشه حاوی اطلاعات يکسانی هستند، پس چرا از آنها استفاده میکنيم و مستقيماً درخواست را به سرويسدهندههای ريشه نمیفرستيم؟ پاسخ، به دليل افزايش کارايی است. سرويسدهندههای ريشه نمیتوانند صدها ميليارد درخواست را در روز پردازش کنند.
DNS چیست ؟
سیستم نامگذاری حوزه ( DNS) سیستمی است که طبق اصول ان کامپیوتر ها توانایی برقراری ارتباط با یکدیگر و انجام فعالیتهایی از قبیل تبادل نامه های الکترونیکی و یا نمایش صفحات وب را خواهند داشت. وقتی کاربری در اینترنت قصد برقراری ارتباط با مکان خاصی را داشته باشد فرضا بازدید از یک وب سایت ادرس اینترنتی ان را تایپ می کند مثل www.metahouse.com پروتکل اینترنت (IP) از اطلاعات ادرس اینترنتی و DNS برای ارسال نامه الکترونیکی و سایر اطلاعات از کامپیوتری به کامپیوتر دیگر استفاده میکند.به عنوان مثال DNS متن کاملآ انگلیسی www.metahouse.com را به اعدادی تبدیل می کند که کامپیوتر های متصل به اینترنت بتوانند ان را درک کنند مانند: 123.21.43.121 برای انکه این کار به خوبی انجام شود اینترنت به چندین حوزه اصلی سازماندهی شده است. منظور از حوزه های اصلی همان حروف انتهایی یک ادرس هستند مانند com. در ادرس فوق. تعدادی از حوزه های متداول عبارتند از: com. (تجاری) / edu. (اموزشی) / gov. (دولتی) / mil. (نظامی) / net. (مراکز خدمات اینترنت و شبکه) و org. (سازمان). به دلیل افزایش تصاعدی تعداد سایت های اینترنت سیستم نامگذاری حوزه در حال گسترش است و حداقل 7 حوزه دیگر نیز مانند: web. (برای وب) به ان افزوده شده است. در خارج از امریکا برای مشخص کردن حوزه ها فقط از 2 حرف استفاده میشود مانند : au. برای استرلیا یا ir. برای ایران.
حوزه ها به صورت سلسه مراتبی سازماندهی می شوند در نتیجه حوزه های فرعی بسیاری به عنوان زیر مجموعه های حوزه های اصلی وجود دارند. به عنوان مثال برای انکه به چگونگی عملکرد DNS و حوزه ها پی ببرید به ادرس اینترنتی مربوط به سازمان فضایی امریکا (nasa) : یعنی spacelink.msfc.nasa.gov توجه کنید حوزه اصلی gov. است که نشان دهنده دولتی بودن سایت است. زیر حوزه مربوطه NASA. نشان دهنده حوزه NASA (سازمان ملی هوانوردی و فضانوردی امریکا) است و در زیر ان msfc. (مرکز هوانوردی مارشال) یکی از چندین شبکه کامپیوتری NASA قرار دارد. نهایتآ spacelink نشان دهنده کامپیوتری در NASA است که طرح spacelink را اجرا میکند. ادرس IP عددی مربوط به spacelink طی سالها تغییر کرده اما ادرس اینترنت ان ثابت باقی مانده است.
سیستم DNS این گونه تغییرات را (مانند انچه بدان اشاره کردیم) ثبت میکند بدین ترتیب حتی زمانی که ادرس IP تغییر کند در صورتی که ادرس اینترنتی مورد مورد استفاده قرار گیرد نامه های الکترونیکی همیشه به ادرس صحیح ارسال خواهند شد. کامپیوتر هایی موسوم به سرورهای نام (Name Server) مسئول ردیابی چنین تغییراتی و ترجمه انها به ادرس IP و ادرس حوزه و بالعکس هستند. همچنین سرورهای نام برای اطمینان از ارسال نامه های الکترونیکی مورد نظر به ادرس صحیح با DNS همکاری میکنند. بعلاوه زمانی که ادرس وب (URL) را تایپ میکنید این سرورها تضمین می کنند که به مکان صحیح ارجاع داده شوید و در خاتمه انها مسئول مسیر یابی صحیح تمامی پیامها و ترافیک در اینترنت هستند.
اینترنت نمی تواند ادرس های اینترنتی حرفی- عددی مانند pgralla@ziff-devis.com را تجزیه و تحلیل کند در نتیجه سرورهای نام ان ادرس را به ادرس IP عددی مناسب مانند 163.52.128.72 تبدیل کند. سرورهای نام حاوی جدول هایی هستند که ادرس های اینترنتی حرفی- عددی را به ادرسهای IP عددی مطابقت میدهند.
خراب آلات :
واقعاً حیف شد ! به علت مشغله کاری زیاد نتوانستم در بحث ، در هم کوبیده شدن ( آقا چه اشکالی دارد بگذارید دل بچه خوش باشد ) امنیت وب به طور فعال شرکت کم ، اما به نظر من در دنیای سایبر دیگر هک شدن و به طور خصوصی تر تغییر صفحات فقط کاری بچه گانه است و نماد از قدرت و انتقام گیری نیست ، اگر این گروه حرفی برای گفتن داشت مسلما خسارات جبران ناپذیری برای انتقام گیری به این سایت وارد میکرد (البته به یقین خدمت عزیزان عرض میکنم که یک سایت اطلاع رسانی که خود آنها از ان استفاده میکنند هیچ گونه توجهی برای انجام اینگونه اعمال ندارد ) و صد البته چرا سایت بلکه به Host و حتی بالاتر ، وارد کردن صدمات فیزیکی . اما در واقع به قول امیر حسین یک عده لمر بسیار کوچکتر از این حرف ها هستند که بخواهند یک ذره بالای سر خود را نگاه کنند.
معمولا در بحث انتقام طرفها از حداکثر قدرت خویش استفاده میکنند تا صدمات زیادی به هم وارد کنند و باز بسیار دیده شده حتی آنگونه کار میکنند تا طرف اصلا فکر نکند که خسارت هنگفتی به او وارد شده تا در موقع مناسب ضربه ای سهمگین تر به او بزنند ، اما واقعاً این بچه بازی ها چه معنی دارد ، فکر میکنم سطح دید این افراد و سطح علمی آنها بسیار پایین است که اینگونه فکر میکنند !!
Reverse DNS چیست ؟
شرح :
در واقع عمل تبدیل یک IP به نام دامنه را عمل Reverse DNS میگویند ؛ این عمل دقیقا بر عکس کار DNS است ، همانگونه که همه میدانیم در عمل DNS ما نام دامنه را وارد کرده و با استفاده از این سرویس به شماره IP آن دسترسی پیدا میکنیم ، اما در Reverse DNS دقیقا کر بر عکس است .
مثلا : سیستمی با IP 192.2.4.86 برابر میشود با www.exmaple.com و البته شاید چندین نام را به ما باز گرداند که در اکثر مواقع اینگونه است .
مورد کاربرد :
کاملا واضح است اما ، این عمل بیشتر هنگامی مورد استفاده واقع میشود که ما بخواهیم ببینیم روی یک Host چند سایت وجود دارد و نام آن ها چیست ، و اطلاعاتی از این قبیل را بدست بیاوریم . برای بدست آوردن اطلاعات بیشتر میتوانید به اینجا مراجعه کنید .
تکنیک مشابه :
متد دیگری هم وجود دارد به نام Reverse IP که تقریبا مشابه بالایی است .
نام دامنه چيست؟
اين راهنما شرحی غيرفنی برای آشنايی با سيستم نام دامنه (DNS) است.
سيستم نام دامنه (DNS) کاربران را در يافتن راه خود گرداگرد اينترنت ياری مینمايد. هر کامپيوتر روی اينترنت دارای يک آدرس است. اين آدرس که مشابه شماره تلفن میباشد، رشتهای نسبتاً پيچيده از اعداد است که به آن آدرس IP میگويند (IP مخفف پروتوکول اينترنت يا Internet Protocol است.)
به ياد داشتن اين آدرس برای همه دشوار است. سيستم نام دامنه، اين دشواری را با استفاده از يک نام که مجموعهای از حروف آشنا میباشد به جای آدرس IP حل میکند. مثلاً، به جای وارد کردن آدرس x66.218.71.91، می توانيد نام www.yahoo.com را وارد نمائيد. سيستم نام دامنه، وسيلهايست که حفظ کردن و به خاطر سپردن آدرسهای اينترنتی را آسان میسازد.
هدف سيستم نام دامنه اين است که هر کسی در هر گوشه از جهان با وارد کردن نام دامنه يک وبسايت، آدرس IP آن را بيابد. علاوه بر اين، نامهای دامنه در دسترسی به آدرسهای پست الکترونيکی و نيز ساير کاربردهای اينترنتی، استفاده میگردد.
"ثبت" يک نام دامنه به چه معناست؟
هنگامی که شما يک نام دامنه را ثبت مینمائيد، يک يک مدخل در فهرست تمامی نامهای دامنه وارد میشود. اين به کاربران در سراسر جهان اجازه میدهد تا به وسيله آن نام دامنه به آدرس اينترنتی شما دسترسی داشته باشند.
يک نام برای چه مدتی ثبت میشود؟ آيا آن نام قابل تمديد است؟
اين مدت برای نامهای با پسوندهای مختلف تفاوت میکند، ولی مضربی از يک سال میباشد. حداکثر زمان يک ثبت، 10 سال میباشد.
دامنههای سطح بالای جهانی کدامها هستند؟
|
.com |
.net |
.org |
.name |
.info |
.biz |
.coop |
.pro |
.aero |
.museum |
دامنههای سطح بالای مخصوص کشورها کدامها هستند؟
ليست کامل آنها را ملاحظه نمائيد.
پشت پرده چه روی میدهد؟
آنچه در پشت پرده روی میدهد، کمی پيچيدهتر است.
در يک آدرس اينترنتی، مثل yahoo.com، بخش .com به نام "دامنه سطح بالا" يا TLD موسوم است. سازمانهای فعال در ثبت دامنههای سطح بالا، از پايگاههای داده بزرگی حاوی اطلاعات نامهای تحت هر دامنه سطح بالا نگهداری مینمايند. به عنوان مثال، پايگاهداده سازمان مخصوص ثبت دامنه سطح بالای .com، شامل آدرس اينترنتی yahoo.com میباشد. بنابراين، در تلاش برای يافتن آدرس اينترنتی متعلق به yahoo.com، کامپيوتر شما ابتدا بايد پايگاه داده سازمان ثبت .com را بيابد. اين امر چگونه انجام میگيرد؟
درون قلب سيستم نام دامنه، 13 کامپيوتر مخصوص به نام سرويسدهندههای ريشه قرار دارند. آنها توسط سازمان ICANN اداره میشوند، و در سراسر جهان توزيع شدهاند. هر 13 کامپيوتر حاوی اطلاعات يکسانی هستند، و تعدد آنها به منظور تقسيم بار کاری و پشتيبانی از يکديگر میباشد.
ممکن است بپرسيد به چه دليلی اين سرويسدهندههای ريشه اين اندازه اهميت دارند؟ دليل اين اهميت، اين است که اين کامپيوترها، حاوی آدرسهای اينترنتی سازمانهای ثبت دامنههای سطح بالا، شامل سازمانهای ثبت جهانی، مثل .com، و نيز 244 سازمان ثبت مخصوص دامنههای سطح بالای مخصوص کشورها (مثل .ir برای ايران، .fr برای فرانسه، و غيره) میباشند. اين اطلاعات، حياتی میباشد. اگر اين اطلاعات 100% صحيح نباشد، و يا مبهم باشد، ممکن است يافتن يک سازمان ثبت کليدی در اينترنت ميسر نباشد. بياييد ببينيم اين اطلاعات چگونه مورد استفاده قرار میگيرد.
هزاران کامپيوتر در سرتاسر جهان پخش شدهاند، که وظيفهشان يافتن آدرسهای متعلق به هر نام میباشد. آنها به طور مداوم به ذخيره اطلاعاتی که در پاسخ به درخواستهای اطلاعاتشان از سرويسدهندههای ريشه دريافت میکنند، میپردازند. هدف از استفاده از آنها، پاسخ به درخواستهای کاربران در يافتن آدرسهای اينترنتی مربوط به يک نام دامنه میباشد.
هنگامی که کاربری، تقاضای يافتن آدرس نام دامنه yahoo.com را میکند، اين درخواست به يکی از اين کامپيوترهای محلی ارجاع داده میشود. آن کامپيوتر، نام دامنه را به اجزايش تقسيم میکند. آدرس سازمان ثبت .com برای آن کامپيوتر معلوم است، چرا که قبلاً آن را از يکی از سرويسدهندههای ريشه گرفته است. بنابراين، اين کامپيوتر، درخواست را به پايگاه داده سازمان ثبت .com ارجاع میدهد. پاسخ اين درخواست، به کامپيوتر کاربر فرستاده میشود. بدين سان، آدرس اينترنتی yahoo.com پيدا میشود!
اين کامپيوترهای محلی، و سرويسدهندههای ريشه حاوی اطلاعات يکسانی هستند، پس چرا از آنها استفاده میکنيم و مستقيماً درخواست را به سرويسدهندههای ريشه نمیفرستيم؟ پاسخ، به دليل افزايش کارايی است. سرويسدهندههای ريشه نمیتوانند صدها ميليارد درخواست را در روز پردازش کنند.
